Mimo że sezon chorobowy w ostatniej chwili pokrzyżował nam plany i wykluczył sporą część uczestników wcześniej zaplanowanego szkolenia, ekipa droniarzy jak zwykle nie zawiodła. Ci, którzy dotarli, stworzyli zwartą, zaangażowaną grupę i pokazali, że determinacja jest ważniejsza niż liczby.
Pierwszego dnia zaczęliśmy od krótkiego wejścia w temat i rozgrzewki manualnej na broni. Było to bardziej przypomnienie podstaw niż pełny blok szkoleniowy, ale pozwoliło uczestnikom wejść we właściwy rytm.
Drugiego dnia przeszliśmy do części teoretycznej poświęconej współczesnemu wykorzystaniu dronów rozpoznawczych i uderzeniowych na polu walki. Prelegent przedstawił nie tylko realne zastosowania i schemat działania takich systemów, ale też psychomotoryczny profil operatora, który może odnaleźć się w zadaniach bojowych. Opowiedział o zagrożeniach, z jakimi musi mierzyć się piechota, o technicznych aspektach konfiguracji dronów oraz o metodach przeciwdziałania zagrożeniom ze strony przeciwnika. Dyskusja była żywa, padało sporo pytań, a widać było po uczestnikach głębokie zainteresowanie tematem. Po teorii przeszliśmy do praktyki i krótkodystansowych ćwiczeń symulujących współpracę drona rozpoznawczego z grupą uderzeniową, co pozwoliło uczestnikom połączyć wiedzę z realnym działaniem.
Trzeci dzień upłynął w całości pod znakiem techniki. Zajęliśmy się naprawą uszkodzonych quadów, omówieniem typowych usterek i problemów, które pojawiają się w sprzęcie eksploatowanym intensywnie lub polowo. Był czas na latanie precyzyjne małymi whoopami i na spokojną rozmowę o tym, w jaką stronę rozwija się technologia BSP i jak nasze środowisko może ten rozwój wykorzystać.
Choć całe wydarzenie miało pierwotnie skupić się na zagadnieniach piechoty, rzeczywistość wymusiła zmianę planów i przesunięcie ciężaru w stronę dronów. Finalnie okazało się jednak, że nawet przy tej korekcie formuły byliśmy w stanie wyciągnąć maksimum z dostępnego czasu, a uczestnicy wyszli bogatsi o praktyczną wiedzę i doświadczenie, które realnie przełożą się na ich dalszą działalność. Mniejsza grupa pozwoliła pracować szybciej, dokładniej i bardziej indywidualnie, a trzy dni spędzone razem pokazały, że niezależnie od okoliczności potrafimy utrzymać wysoki poziom i konsekwentnie iść do przodu.
